po 4 poziomach

Nie jest źle! Po 4 godzinach gry, Farafin potroił początkowego stacka i ma około 45k w żetonach. Zaraz po wyjściu z kasyna na przerwę, wypalił ze dwa papierosy, wyrzucił z siebie wspomnienia swoich rozdań i zanurzył się z powrotem w kasynowej rzeczywistości. Oby tak dalej. Ja się plażuję i dobrze mi z tym :)

START

Jak nazwa sugeruje na tyłkach nie usiedzieliśmy i pierwszą noc w Barcelonie zaliczamy do udanych, choć poranek już nie bardzo. Mimo kawa x4, stan farafina, nawet o 15 pozostaje wątpliwy. Niech walczy jednak dzielnie w turnieju, a wy razem ze mną trzymajcie kciuki.

Początek podróży zaczął się standardowo, czyli wyjazdem w ostatniej chwili, a po pierwszych kilometrach mogliśmy już spokojnie kontemplować w korku. Zgrzytaliśmy zębami i wyrzucaliśmy z siebie niezliczone ilości wulgaryzmów łudząc się, że pomogą nam zdążyć na samolot. Udało się! Magia słów zadziałała. Generalnie pierwsze dni wyjazdu przebiegają bardzo tęgo skoro już mowa o kontemplacji. Czas na kolejne przemyślenia mieliśmy zaraz po przyjeździe na lotnisko, gdzie zobaczyliśmy na kolorowej tablicy odlotów, przy locie który nas interesował słowo, które poprzedza przekleństwo na k, a mianowicie - daleyed. Hokus, pokus, czary mary, 3 odcinki Flash Forward czyli 2,5h w puszcze powietrznej i Barcelona :)

streszczenie

Po pierwsze dziękujemy wszystkim za zainteresowanie turniejem farafina i naszą wycieczką! Nie spodziewaliśmy się tylu wejść na bloga, sms i miłych słów od wszystkich zainteresowanych. Przepraszamy za brak uaktualnień. Pierwszą i podstawową przeszkodą, okazał się brak stabilnego dostępu do internetu. Teraz, jednak czas na upload..

Wypoczywaliśmy w beznadziejnym pięciogwiazdkowym hotelu. Okropieństwo. Nic się nie dzieje. Wstajesz, schodzisz na śniadanie, zażywasz kąpieli potem squash i basen grrrrrr. Dobrze, że Farafin nie przeszedł do kolejnego dnia turniejowego, bo musielibyśmy męczyć się dalej z tym pięciogwiazdkowym koszmarem. Codziennie, to samo jedzenie, irytująca klima, wszystko działa i nic się nie dzieje, no nuuuuda :P
Tak więc niedzielnym przedpołudniem wymeldowaliśmy się, usiedliśmy przed hotelem i wymyślaliśmy co tu dalej robić. Budżet, przez spacery po przepięknej Walencji, skurczył się nam do optymalnego minimum. Postanowiliśmy więc, a raczej zmuszeni zostaliśmy, by spędzić kolejną surwiwalową noc. Nooooo!! W końcu jakieś ławki, wino i coś nowego. Po tym pięciogwiazdkowym koszmarze, w tak wygodnych łóżkach, że się spać nie dało, jakieś urozmaicenie. Bagaże zabezpieczyliśmy na dworcu i ruszyliśmy... Pierwszy przystanek, to park położony w korycie wyschłej rzeki, biegnący przez prawie całą długość miasta. Po dwu godzinnej sieście przyszedł czas na przygotowania do przetrwania nocy. Nie wiedzieć czemu, uparliśmy się, żeby alkohol jednak, był mocny. Tym sposobem zafundowaliśmy sobie hiszpańskie brandy, które od wczoraj zwykliśmy nazywać "gównem w płynie". My Polacy, nie poradziliśmy sobie z nim!
Tego wieczora działo się jednak wiele. Zdążyliśmy  się pokłócić, pogodzić, uciekać przed dzikimi mieszkańcami wcześniej wymienianego parku, znaleźć rondo do nikąd, w którym mężczyzna może wypuścić na wolność "małych wojowników", zwiedzić miasto ufoludków (zdjęcia), przetestowaliśmy parę mniej lub bardziej wygodnych ławek, by w końcu osiąść na drzemkę na dworcu autobusowym.
Tam dopiero jest porządek! Na ławeczkach , to wszyscy jednakowo muszą spać, tzn. siedzieć. Jak się człowiek za bardzo na lewo lub prawo przechyli, to przychodzi pan policjant i upomina, by powrócić do ogólnie przyjętej i będącej już unijnym standardem dworców - śpiącej pozycji siedzącej. Rewelacja. Śpi dwadzieścia osób i wszyscy tak samo. Ordnung muss sein, ale zaraz, zaraz, to Hiszpania, ale co Ci powiem, standardy..!
Próbowaliśmy też usnąć w dworcowej kafeterii. Tam okazało się to zdecydowanie łatwiejsze. Wystarczy zamówić pyszną kawę, ładnie uśmiechnąć się do pani sprzedawczyni (o piątej nad ranem) i już zupełnie inaczej patrzy na pozycję przy stoliku "na padłego".
A jeśli już o uśmiechaniu mowa, to niestety słowami nie mogę podziękować Hiszpankom, za to, że są tak niewyobrażalnie piękne. Mogę tylko zęby, od ucha do ucha do nich szczerzyć, choć dużo bym dał, by przemówić w ich ojczystym języku...
Boli mnie to i kuje, i połowa mnie zostaje jak mówić nie mogę!

no to fruuu

Przełykamy ślinę, a raczej kolejną/ostatnią wiśniówkę - Farafin odpadł z turnieju. Jutro zda raport ze swojej gry.
Pozdrawiamy wszystkich kibicujących. Idziemy eksplorować Walencje :-)

WELCOME DRINKS PARTY

To zmykam bo już po 22 :-) Zdjęcie ze strony Unibetu, ale coś mi się nie wydaje żeby impreza tak wyglądała. Zaraz się przekonamy!

Tak jak myślałem, tancerek nie było. :) Farafin gra i gra, jak by dzień końca nie miał. I bardzo dobrze! Przerwy żadnej nie było, stąd też brak raportu. Około godziny 2, pierwszy dzień turniejowy powinien się zakończyć, więc jeśli kto wytrwały i chce wiedzieć czy gramy dalej to poczeka. 

Pierwszy dzień turnieju

Zacznę od tego, że mieszkamy całkiem przyzwoitym hotelu :P

Rozpoczęliśmy od solidnego śniadania, sporej ilości kofeiny i ... piwa. Tym sposobem przygotowując farafina fizycznie i mentalnie do gry :)
Zawitaliśmy do kasyna i zaliczyliśmy wstępną rejestrację do turnieju. Wszystko odbyło się sprawnie i bez najmniejszych problemów.
Były też radosne akcenty, a mianowicie zawodnik, którego "przygotowania mentalne" do turnieju rozpoczęły się najpewniej wczoraj i wymknęły się troszkę spod kontroli. Wesoły zawodnik, tańczący i śpiewający Let it be, został grzecznie wyproszony z kasyna. Szkoda, rozrywki nigdy za wiele :)




Mini relacja:
19:02 - Stack się troszeczkę skurczył i na drugą, półtoragodzinną przerwę Łukasz odszedł od stołu z 19k w żetonach. To i tak więcej od średniego stacka.
16:35 - pierwsza przerwa za nami. Farafinowy stack to 23k przy początkowym 15k. Wszystko więc podąża  w dobrym kierunku. Najwyżej wypłacona ręka - 98s :)


Jest godzina 14, turniej rozpoczął się.  Mam nadzieję, że Farafin będzie walczył dzielnie. Zobaczymy co u niego o godzinie 16 podczas pierwszej przerwy.



Ten post będzie aktualizowany..